Waar gaat het over?

En nu gaan we onverbiddelijk richting inhoud.
Regisseur Koos Terpstra, Wouter en ik goochelen in de repetitieruimte nog lekker door met overgangen, tussenteksten, underscores, arrangementen, en alles wat je maar kunt bedenken, terwijl de grote Jantje Geldof zich gaat buigen over een podiumbeeld en een lichtontwerp, maar nu moet het ook langzamerhand ergens over gaan gáán.
Over een week of twee, drie wil ik wel klaar zijn. Dan wil ik gewoon spelen. Dan kunnen er tussentijds nog best dingen veranderen of bijkomen (er gaat meestal verrassend weinig áf.. ) maar dan moet de voorstelling rond zijn. Ik heb geen première gepland omdat ik tegenwoordig doe wat ik wil, en dan ook nog eens op mijn manier, en ik er geen zin in heb weer zo’n première-avond te moeten spelen waarop je alles goed wilt doen en daar dan vooral mee bezig bent in plaats van de dingen gewoon goed te doen, en je dus de meeste dingen verknalt. Al dan niet zichtbaar.
In elk geval is dat over het algemeen mijn gevoel na een première; een hoop gemiste kansen.
Ik wil dat niet meer. Ik doe dit ook voor mijn eigen lol.
Ergens begin november moet het af zijn, en dan mag de pers komen kijken. Wanneer ze willen.
Sommige teksten gaan al uit het hoofd, die zullen dan wel ergens op slaan, want waarom zou ik ze anders uit het hoofd kennen? En sommige teksten moeten nog worden voorgelezen, omdat ze nog niet helder, niet scherp genoeg, of eenvoudigweg opvulling zijn. Zoals het woord “eenvoudigweg” uit de vorige zin best weg gelaten had kunnen worden, en ik me daar, als dit een theatertekst was geweest avond aan avond in vergist zou hebben omdat het woord feitelijk overbodig is.
Net zoals het woord “feitelijk” ook weer overbodig is.
Alleen je ziet het pas als je het weet. Als je weet wat je wil vertellen vallen de woorden die er niet toe doen pas op.
Gevoelsmatig is het er allemaal wel. Wat ik wil vertellen. Waar het over gaat. Maar om daar je vinger achter te krijgen..
Het moet gaan over de mogelijkheid die ieder mens heeft, zijn leven in eigen hand te nemen. Je kunt elk moment een nieuwe weg in slaan. Hoeft niet natuurlijk, is doodvermoeiend op den duur, maar de mogelijkheid is er. Het besef dat het kán maakt soms zelfs dat je de weg die je loopt gewoon nog een tijdje kunt blijven lopen. Dat besef geeft je genoeg adem om er weer een tijdje tegenaan te kunnen.
Ik kom op het punt in mijn leven dat alles er wel zo’n beetje is.
Ik ben wie/wat ik werd, en wie/wat ik werd is ook nog eens precies wie/wat ik worden wilde.
En nu?
Dat-wat-ik-werd, kunstenaar/zanger/muzikant/schrijver/verteller, wil altijd iets anders. Moet steeds op zoek naar iets nieuws. Een nieuwe ingang. Een nieuwe stijl. Een nog niet betreden pad, althans niet door mij. Een frisse blik vanaf de duinen richting zee.
Maar-hij-die-ik werd heeft zijn leven op de rails.
Hoewel, als je dat-wat-ik-werd zijn gang laat gaan, moeten we nog maar eens zien hoelang hij-die-ik-werd standhoudt.
En om het wat minder particulier te maken, dat herkennen we toch allemaal?
Het idee van:
Ik wil nog/volgens mij zou ik/
Weet je wát ik goed zou kunnen/
Als ik geld had/als ik tijd had/
Als ik geen kinderen had/als ik wèl kinderen had/
Als ik zíjn kansen had gekregen/
Als ik háár talent had gehad/
Als ik met haar/
Als hij met mij/
Als ik een ander was geweest/
Had ik maar/
Als/
Dan zou ik…
Ach ik heb het toch al zo vaak geschreven. De eeuwige strijd tussen dat wat je hebt en dat wat je wilt. En hoe gevaarlijk die tweede voor die eerste kan zijn.
En nee, ik geloof niet dat het een midlife-voorsteling wordt. Ik heb totaal geen last van mijn midlife.
Ik heb gewoon een jonge vriendin genomen en mijn motorrijbewijs gehaald. Nergens last van.
Woensdag Diemen. Met 1 heel groot “probeer-ding” dat de avond zijn eigen kleur kan geven..
rapapaaa rapapaaaa ..
Ik zou komen kijken..
Tot dan! Of ergens anders in den lande . Check de lijst maar!
Paul
1/11 Podium Boxtel
2/11 Helsdingen Vianen
3/11 Kulturhus Holten
7/11 De Goudse Schouwburg, Gouda
www.pauldemunnik.nl/speellijst

Deze column is eerder gepubliceerd op maandag 15 oktober 2018.
Oudere columns teruglezen kan op www.facebook.com/pauldemunnikoffici… onder het kopje Notities of op www.pauldemunnik.nl/columns
Foto Sander de Goede