Nieuwe Nummers

Zoals bezoekers aan “Goed Jaar” wel zullen opmerken zitten er veel nieuwe nummers in de voorstelling. Toen ik begon met het maken van dit programma, kwamen er meteen ideeën voor nummers in me op. Nummers die ik nog niet geschreven had. Natuurlijk zou de voorstelling zwaar gaan leunen op het album “Goed Jaar” (alleen de titel kwam al akelig overeen!) maar zoals dat gaat, we zaten nog vóór de zomer 2017 in de studio. Het album kwam – in zijn geheel – uit in maart 2018, en na de bandtour van het voorjaar ben ik gaan werken aan dit huidige programma. Dan ben je dus zomaar dik een jaar verder en ik wil nu niet meteen zeggen “wijzer” maar dan op zijn minst “ouder”.
Daarbij kwam een idee dat ik kreeg toen ik een liedje van Ed Sheeran hoorde dat de rest van de dag in mijn hoofd bleef zitten, en niet alleen bij mij, maar bij de rest van de wereld. Een simpele lovesong. En ik dacht: Waarom altijd zo moeilijk doen over lovesongs? Ik schrijf er altijd wel een paar voor een album, maar de gedachte is toch vaak: “Nou, 1 echt liefdeslied is wel genoeg voor zo’n verzameling”, terwijl iedereen die liedjes juist wil horen en ik als maker, en vele makers met mij, die liedjes zo graag maak en zing! Dus besloot ik even alleen maar liefdesliedjes te gaan schrijven. Dat is dan weer best een pittige opdracht, maar als je jezelf een doel geeft, vind je vanzelf een weg. Daarvan zijn een aantal pogingen geslaagd en zijn liedjes geworden die ik nu avond aan avond kan spelen. Als je de voorstelling ondertussen gezien hebt herken je vast de titels: “Eeuwig In ’t Moment”, “Ik Geef Me Over”, “Slaap Zacht, Mijn Hart” en “De Mooiste Die Ik Ken”, waarbij ik vooral over die laatste twee songs achteraf bij de merchandise-stand vaak de vraag krijg of die ook op een album staan.. Helaas dus nog niet.. Voorlopig bestaan de nieuwe nummers alleen op het podium, live, op het moment dat ze gespeeld worden en zijn ze meteen daarna weer vervlogen, om de volgende voorstelling weer opnieuw te ontkiemen. Op het volgende podium, in een volgende stad. Romantisch idee toch?
Daarnaast had ik ook weer het idee om een nummer te vertalen waar je met je tengels af moet blijven, zoals ik al deed met Hier Encore/Gister Nog en A Very Good Year/Goed Jaar en dat werd “Vat van Jou”, een vertaling van “A Case Of You” van Joni Mitchell.
Toen vond ik een gedicht van mijn oude mentor, Bram Vermeulen, en omdat ik Bram graag meeneem in mijn werk en mijn voorstellingen, opdat hij niet vergeten wordt, maakte ik daar een nummer van. Het gedicht heet “De Vraag” en slaat precies op waar ik mee bezig ben in mijn leven en carrière.
DE VRAAG
Alles wat ik kan
Kan ik alleen
Omdat ik denk
Dat ik het kan
Wie leerde mij
Toch al die dingen
Te bedenken
Die ik niet kan?
Het lied wat ik ervan maakte heet “Alles Wat Ik Kan”, en in die lijn schreef ik ook de stamper “Daar Lig Je Weer”, over het steeds tegen dezelfde muren aanlopen en de noodzaak dat elke dag weer te blijven doen, omdat dat nu eenmaal de manier is om te leren en te groeien. Je breekt een muur af en daarachter staat er exact nog zo 1. En die ga je ook weer te lijf.
Dat is het spel.
Dat is de wedstrijd, die je toch niet winnen kan (zei Bram)
maar die je mooi wel elke dag opnieuw beginnen kan.
Dat is het. Dat is wat het de moeite waard maakt.
De poging is in elk geval altijd gelukt.
Ik zou zeggen, kom kijken naar mijn poging!
Dit weekend mag ik weer naar De Kleine Komedie, zondag 25 en maandag 26 november. Er zijn nog een paar kaarten! En dinsdag 27 november naar het Isala Theater in Capelle a/d IJssel.
Tot daar of elders!
De nieuwe nummers zal ik samen met ander nieuw werk dat klaar ligt en niet in de voorstelling paste, opnemen zodra ik heb besloten hoe en waar ik dat wil doen. Of dat live-opnames met Wouter worden, of dat ik toch nog ergens een weekje de studio in duik.. En in welke vorm ik het dan wil releasen.. Ik ben er nog niet uit, maar ik hou jullie op de hoogte!
Groet!
Paul
Foto Bob Bronshoff