Bofkont

En zo is de laatste voorstelling opeens alweer 2 maanden geleden en ben ik derhalve uit het ritme van deze columns geraakt. Dat geeft niks, de columns waren ook en vooral bedoeld om u een beetje bij te praten over wat ik zoal meemaakte onderweg op mijn eerste solotour, dus toen die tour er op zat, viel die aanleiding natuurlijk ook gelijk weg. Ik was nog wel vast van plan een afsluitende column te schrijven, waarin ik de hele tour analyseerde en van wijze kritiek en voetnoten zou voorzien. De hoogte- en dieptepunten nog eens met u doornemend zouden we gezamenlijk tot een closure komen voor wat betreft de tour “Nieuw”, en met een fris gemoed de toekomst tegemoet treden.

Maar een week na de uiterst succesvolle afsluitende reeks (2 maal) in mijn geliefde De Kleine Komedie (wild enthousiaste menigtes, u had erbij moeten zijn, maar dat kon niet want het zat vol) reed ik met Wouter Planteijdt naar Drenthe om binnen een paar dagen alle liedjes die ik ondertussen alweer had verzameld, aan te vallen en binnenste buiten te keren om ze klaar te maken voor opname. Opname? Jazeker lieve fb-lezertjes! We zijn gewoon een tweede album gaan opnemen. En daar! Pak aan! Klabatss!

Dus in plaats van stilstaan, en eens even rustig terug kijken op het afgelopen seizoen, besloten we gewoon door te lopen. Boven aan dit stukje staat Bofkont, want zo voel ik me soms echt. De afgelopen twee weken heb ik met zulke geweldige mensen in de studio mogen werken.. Het is een wonder.
Sowieso is het een soort open zenuw die je aanbiedt: kijk eens wat ik heb geschreven, dit zijn mijn zielenroerselen en mijn -hoop ik- muzikale ideetjes, laten we het op gaan nemen.. Doodeng, maar met de jongens die met mij de studio ingingen durfde ik het. De crème de la crème van de Nederlandse muziekscene en de koningen en keizers van de one-liners en running gags. Wouter Planteijdt, al eerder genoemd, als producer en gitarist.. Hein Offermans, de onovertroffen rots in de branding Sheriff Noname, op contrabas en elektrische bas, Martijn Bosman, letterlijke en figuurlijke gangmaker op drums, en Patrick van Herrikhuyzen, het wonderkind, op toetsen.. En dat is dan, met ondergetekende aangevuld, alleen nog maar de basisband!!

De eerste week vlogen de nummers op de digitale tape. We swingden, we zweetten, we lachten en we dronken in de geweldige studio van Frans Hendriks, Het Gemengd Bedrijf, met Frans Hendriks en Harm Timmermans als stuurman cq mede-stuurman-inspecient-kok-ijsjeshaler-drankvoorziener-borrelhapjescreëerder-inspirator-Man! We werden een dag aangevuld door mijn grote vriend JB Meijers, zodat ik op een gegeven moment de sensatie beleefde een nummer van mijzelf in te zingen begeleid door zowel Wouter als JB op gitaar. Ja sorry hoor, maar veel mooier wordt het voorlopig niet in mijn muzikantenleven…

Roos Blufpand deed een nummer mee, “Denk Je Dat Het Helpt”, een nummer dat we samen schreven. De door mij zeer bewonderde singer/songwriter/composer Helge Slikker deed een nummer mee, “Beter Dan Mijn Best”, waar ik hem voor gevraagd had de muziek te schrijven. Bob Zimmerman arrangeerde 2 nummers voor het Matangi Quartet, “Komt Een Dag” en een vernieuwde “Horizon”, wat aangevuld werd door Allard Robert op hoorn en Dorine Schoon op althobo. Jan Kooper kwam met verscheidene saxi en Bert Boeren met zijn trombone. Rudi de Graaff kwam nog een paar percussieve puntjes op welgekozen i’s plaatsen…

Het was een feest. En nu is het af. Althans, het moet gemixt, er moet opnieuw geluisterd, er moet heroverwogen.. Maar ik kan jullie wel zeggen, dat ik thuis ’s avonds, als iedereen op bed ligt, naar mijn studiootje loop en de ruwe mixen tevoorschijn haal, ze opzet en met een tevreden glimlach de 14 nieuwe songs aan me voorbij laat komen..

Ik kan bijna niet wachten om ze aan jullie te laten horen.. Hoe en wat., daar moeten jullie nog even geduld voor hebben. In de loop van het volgende seizoen zal ik, in samenwerking met Greytown Records, een en ander releasen.

Voor wie al snel wat wil horen; komend weekend, zaterdag in het Vondelpark Openluchttheater en zondag op FestiValderAa, zal ik al wat nieuwe dingen spelen.. Naast het werk van het album “Nieuw”. Wouter en David gaan dan met me mee.
En dan eerst eens met vakantie. O nee! Eerst nog repeteren voor Theaterfestival de Parade: “Rottigheid”, te zien in Amsterdam, de laatste Paradeweek. Met Lucretia van der Vloot, Dionys Breukers, Marcel de Groot… Én Martijn Bosman en Wouter Planteijdt! Had ik al gezegd dat ik een bofkont ben? Fijne zomer alvast, en tot snel!
Foto Bob Bronshoff