2018. Een verdomd goed jaar

Dit jaar bracht ik mijn tweede studio-album uit, ging ik twee maanden met de band op tour, en begon ik met de voorbereidingen voor mijn tweede solo, die ook Goed Jaar zou gaan heten, naar het gelijknamige album.
Goed Jaar staat voor een kleine pas op de plaats. Even in milde melancholie omzien, en de route bepalen. Waar kom je vandaan en waar ga je heen. Daarom slaat de term “Goed Jaar” ook op je geboortejaar, als was je een wijn die door een leven heen rijpt en steeds beter op dronk raakt.
En afgelopen jaar was dus letterlijk een goed jaar. Ik ben de artistieke weg die ik een paar jaar geleden ben ingeslagen verder gaan verkennen en voel ten diepste dat dit de weg is die ik lopen moet. Lopen wil. Lopen mag.
Gisteren kreeg ik toevallig na een voorstelling een compliment over het nummer “Vandaag ben ik gaan lopen”, ook toevallig een van mijn favorieten uit de Acda en De Munnik-lijst. Ik zei: “Dat is een nummer van Thomas en mij samen hoor!”, en de man die het compliment gaf wist vervolgens zeker dat de tekst dan van mij moest zijn.
Ik hielp hem uit de droom. Ik zei dat ik begreep dat je, na het zien van mijn voorstelling, dat idee zou kunnen hebben, maar dat die prachtige tekst toch echt van Thomas is. We hadden het even over het lied en waar het over ging, en we kwamen op de zin: ‘En waar ik loop, is van nu af aan een weg’, en ik was weer net zo geraakt door die woorden als toen ik ze voor het eerst las. Wat een topzin is dat. Wat een prachtig beeld en een troostende trotse gedachte. Als je dat gevoel hebt en weet vast te houden kan je toch weinig gebeuren.
Ik heb het gevoel dat mijn weg het afgelopen jaar weer een stukje duidelijker is geworden.
Het pad dat ik nu, met Wouter aan mijn zijde, bewandel is het mijne.
Ik wens jullie voor 2019 een heldere, eigen weg toe.
Heb je ‘m al? Blijf er dan op lopen.
Zoek je ‘m nog? Creëer ‘m zelf.
Fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar!
Paul